Het mannetje liep, net als iedere dag, met de grote zware ronde steen op zijn nek. Zijn rug gekromd en met zijn hoofd gebogen, in de schaduw van zijn gestalte en zijn zware last, zag hij het zwarte pad waarover hij dag in dag uit liep. Opeens schrok hij en liet de zware ronde steen vallen, kaaaboem ...