Oudejaarsdag, 2010

Het moet zo’n twee jaar geleden geweest zijn, toen ik, reizend van Amsterdam naar Nieuw Zeeland, in contact kwam met een alleraardigste stewardess aan boord van mijn vlucht naar Auckland.
We raakten in gesprek en ik vertelde haar dat ik veelvuldig moest reizen voor mijn werk en vol bewondering de enorme toewijding en het plezier van de cabin crew op mijn vluchten gadesloeg. Zo ook deze keer. Deze stewardess in kwestie, viel op door haar grote servicegerichtheid, deskundigheid die ervan afstraalde, maar iets was er ook dat mij vertelde dat er meer was, wat mij intrigeerde. Toen ik haar daarmee confronteerde tijdens ons gesprek, bleek mijn vermoeden al snel te kloppen.

Zij vertelde me, dat het eigenlijk helemaal niet zo logisch was geweest dat zij dit beroep met veel plezier uitoefende. Op mijn vraag waar dat vandaan kwam, vertelde ze mij dat ze eigenlijk best hoogtevrees had en vroeger al bang was om te vallen. Aan de andere kant was er een stemmetje in haar dat zei; ga erop uit, ontdek, ontmoet, beleef! Op mijn vraag of het dan niet heel erg lastig was om continu op grote hoogten te verblijven, antwoordde ze dat dat inmiddels achter haar lag. Door een goede voorbereiding en te luisteren naar beide stemmetjes in zichzelf, had ze meerdere succesvolle vluchten als passagier gemaakt, met haar partner en hoe toevallig ook, ook naar Nieuw Zeeland. Een land dat haar hart had gestolen. Deze vluchten, perfect uitgevoerd, hadden haar geïnspireerd om het er op te wagen en dit beroepsmatig te gaan doen. Haar van nature aanwezige servicegerichtheid en toewijding als ze ergens voor ging, maakten van haar de perfecte stewardess in de ogen van passagiers en collega’s.

En toch, zo vertelde ze me, was het niet helemaal haar ding. Op mijn vraag wat er dan aan schortte, vertelde ze mij dat ze zich zo in haar werk en haar passagiers kon vastbijten, figuurlijk uiteraard, dat ze niet al te lang geleden ervan schrok hoe weinig ze eigenlijk echt ook naar zichzelf had geluisterd. Altijd stond ze klaar voor de ander, werd hogelijk gewaardeerd, maar was toch niet helemaal happy. En daarnaast, knaagde er iets bij haar toentertijd, zo vertelde ze me, of er wellicht ook wel meer was. Tegelijkertijd, we waren inmiddels vertrouwd met elkaar en praatten honderduit, beklemde haar zoektocht naar dat meer haar op gezette tijden enorm. Ze besefte dat er meerdere keuzes waren die zij zelf kon maken, maar de overdaad daaraan maakte het mistig. Bij dichte mist worden vluchten geannuleerd, vertelde ze mij. Hoe lang bleef de mist dan hangen vroeg ik. Ach weet je, vertelde ze, tot voor iets meer dan twee jaar geleden riep ik de mist misschien wel over mezelf af. He? Vroeg ik. Ja, ik besefte me dat er meerdere zaken mogelijk waren, ik meerdere talenten bezat, maar de onzekerheid over de uitkomst van zo’n stap hield me letterlijk aan de grond. Hoe heb je dat opgelost, vroeg ik steeds geïntrigeerder door deze bijzondere vrouw. Ik heb gewoonweg een besluit genomen. Een besluit? Hoe dan, vroeg ik. Ik heb toentertijd besloten dat ik iemand ben die er toe doet, die zeer veel kwaliteiten bezit, maar die ook veel meer kan gaan verkennen dan ik tot dan toe deed. Maar daar service en kwaliteit bij mij belangrijk zijn, zorgde ik voor een gedegen voorbereiding, testte ik dingen uit, en bezocht ik vaak; ach laten we het de flight simulator noemen. In de flightsimulator kan ik naar beide stemmetjes luisteren en een deal met ze maken, goede voorbereiding om de horizon voorbij te steken. Ik moest lachen om die grappige vergelijking. Dus indien je vooraf goed kunt testen, scenario’s kunt doornemen, verschillende vluchtplannen kunt nabootsen en verkennen, gaat het ineens wel heel goed en steekt de wind op? Ja zij ze inmiddels volmondig, en je weet wat wind bewerkstelligt. Wat dan vroeg ik? Bij wind verdwijnt mist, lachte ze. Ja verdomd, dat is natuurlijk zo.

Dus toen de mist verdwenen was, had ik helder zicht en kon ik los! Wat een kick moet dat gegeven hebben, vroeg ik enthousiast! Nou en of, zei ze. De grootste kick is het nog wel om met je aanvankelijke angsten nu te kunnen spelen. Ooit was ik iemand die bang was om te vallen en zie mij nu. Ik moet me nu verontschuldigen zei ze, ik moet weer aan het werk en mijn collega assisteren. Ja, natuurlijk zei ik, terwijl ik haar bewonderend nakeek op weg tussen haar passagiers door naar voren.

Na een tijdje nagenoten te hebben van dit leuke en inspirerende gesprek, sukkelde ik langzaam in slaap en werd ik pas weer wakker van haar stem die zich via de geluidsinstallatie meldde:

Goodafternoon ladies and gentlemen, here’s your captain speaking from the flightdeck with some detailed information about this flight on our way to Auckland.

Na aankomst in Auckland, het zal tegen 10 uur ‘s avonds geweest zijn, ging ik naar mijn hotel vanwaar ik een prachtig uitzicht vanuit mijn kamer had over de stad. Het was een aparte ervaring om aldaar om 12u plaatselijke tijd de jaarwisseling mee te maken. Een prachtig schouwspel van bonte kleuren, en prachtige vuurpijlen kleurde de hemel boven Auckland Nieuw Zeeland. En telkens als er een vuurpijl omhoog schoot, zijn eigen weg kiezend, krachtig, snel en hemelhoogreikend, dacht ik aan haar en haar bijzondere verhaal. Ik denk dat ook zij dit ieder jaar om middernacht, op de grens van het oude en het nieuwe jaar, als overal ter wereld, in elkaar opvolgende tijdzones, de pijlen de lucht in gaan, bij zichzelf zal denken:

I believe I can fly!

JvN

Beer stond voor de spiegel. En terwijl hij in de spiegel keek voelde hij dat er iets aan hem begon te knagen. Het was voor Beer inmiddels een gewoonte geworden om het gevoel van gezelligheid met anderen niet los te kunnen zien van het snoepen van honing. Maar nu hij zo naar zijn spiegelbeeld keek herkende hij zichzelf niet meer. Het was alsof de verpakking niet klopte, alsof een vreemde hem aanstaarde.

Hij miste de frisse energieke uitstraling die bij hem paste. Terwijl hij nadacht wat hij hieraan kon doen zag hij Eekhoorn voor het raam langs schieten. Beer liep naar buiten en vertelde Eekhoorn zijn probleem. Die stelde voor om samen door het bos te lopen.

Terwijl ze zo in gesprek waren voelde Beer zich gesteund door Eekhoorn. Hij begon zich meer en meer te ontspannen, keek om zich heen en zag ineens bramen langs de kant staan. Hij plukte er een paar, rook de zoete geur en proefde vervolgens de frisse smaak. En als in een flits (swish) zag hij de oplossing voor zijn probleem. Hij zou voortaan een paar keer per week een rondwandeling maken door het bos en onderweg bij zijn vrienden langs gaan. En tijdens het lopen kon hij dan ook nog eens van die heerlijke bramen plukken in plaats van van de honing te snoepen. Zo gezegd, zo gedaan. En al na enkele dagen voelde Beer zich fitter en energieker. Iedere keer werd hij enthousiast ontvangen door zijn vrienden en kreeg hij complimenten te horen. En thuis genoot hij intens van de glimlach die hij in de spiegel zag. Ja, hij was weer zichzelf geworden.

TH

You have brains in your head.
You have feet in your shoes
You can steer yourself
any direction you choose.

Dit is het volledige verhaal gaat over de uitdagingen van het leven geschreven in een metafoor, zo leuk!
Smiles, Kate

Oh, the Places You’ll Go!

Congratulations!
Today is your day.
You’re off to Great Places!
You’re off and away!

You have brains in your head.
You have feet in your shoes
You can steer yourself
any direction you choose.
You’re on your own.  And you know what you know.
And YOU  are the guy who’ll decide where to go.

You’ll look up and down streets.  Look ‘em over with care.
About some you will say, "I don’t choose to go there."
With your head full of brains and your shoes full of feet,
you’re too smart to go down any not-so-good street.

And you may not find any
you’ll want to go down.
In that case, of course,
you’ll head straight out of town.

It’s opener there
in the wide open air.

Out there things can happen
and frequently do
to people as brainy
and footsy as you.

And when things start to happen,
don’t worry.  Don’t stew.
Just go right along.
You’ll  start happening too.

OH!
THE PLACES YOU’LL GO!

You’ll be on your way up!
You’ll be seeing great sights!
You’ll join the high fliers
who soar to high heights.

You won’t lag behind, because you’ll have the speed.
You’ll pass the whole gang and you’ll soon take the lead.
Wherever you fly, you’ll be the best of the best.
Wherever you go, you will top all the rest.

Except when you don’ t
Because, sometimes, you won’t.

I’m sorry to say so
but, sadly, it’s true
and Hang-ups
can happen to you.

You can get all hung up
in a prickle-ly perch.
And your gang will fly on.
You’ll be left in a Lurch.

You’ll come down from the Lurch
with an unpleasant bump.
And the chances are, then,
that you’ll be in a Slump.

And when you’re in a Slump,
you’re not in for much fun.
Un-slumping yourself
is not easily done.

You will come to a place where the streets are not marked.
Some windows are lighted.  But mostly they’re darked.
A place you could sprain both you elbow and chin!
Do you dare to stay out?  Do you dare to go in?
How much can you lose? How much can you win?

And IF  you go in, should you turn left or right…
or right-and-three-quarters? Or, maybe, not quite?
Or go around back and sneak in from behind?
Simple it’s not, I’m afraid you will find,
for a mind-maker-upper to make up his mind.

You can get so confused
that you’ll start in to race
down long wiggled roads at a break-necking pace
and grind on for miles across weirdish wild space,
headed, I fear, toward a most useless place.

The Waiting Place…

…for people just waiting.
Waiting for a  train to go
or a bus to come, or a plane to go
or the mail to come, or the rain to go
or the phone to ring, or the snow to snow
or waiting around for a Yes or a No
or waiting for their hair to grow.
Everyone is just waiting.

Waiting for the fish to bite
or waiting for wind to fly a kite
or waiting around for Friday night
or waiting, perhaps, for their Uncle Jake
or a pot to boil, or a Better Break
or a sting of pearls, or a pair of pants
or a wig with curls, or Another Chance.
Everyone is just waiting.

NO!
That’s not for you!

Somehow you’ll escape
all that waiting and staying.
You’ll find the bright places
where Boom Bands are playing.

With banner flip-flapping,
once more you’ll ride high!
Ready for anything under the sky.
Ready because you’re that kind of a guy!

Oh, the places you’ll go! There is fun to be done!
There are points to be scored.  there are games to be won.
And the magical things you can do with that ball
will make you the winning-est winner of all.
Fame!  You’ll be famous as famous can be,
with the whole wide world watching you win on TV.

Except when they don’t.
Because, sometimes, they won’t.

I’m afraid that some  times
you’ll play lonely games too.
Games you can’t win
’cause you’ll play against you.

All  Alone!
Whether you like it or not,
Alone will be something
you’ll be quite a lot.

And when you’re alone, there’s a very good chance
you’ll meet things that scare you right out of your pants.
There are some, down the road between hither and yon,
that can scare you so much you won’t want to go on.

But on you will go
though the weather be foul
On you will go
though your enemies prowl
On you will go
though the Hakken-Kraks howl
Onward up many
a frightening creek,
though your arms may get sore
and your sneakers may leak.

On and on you will hike
and I know you’ll hike far
and face up to your problems
whatever they are.

You’ll get mixed up, of course,
as you already know.
You’ll get mixed up
with many strange birds as you go.
So be sure when you step.
Step with care and great tact
and remember that Life’s
a Great Balancing Act.
Just never forget to be dexterous and deft.
And never  mix up your right foot with your left.

And will you succeed?
Yes! You will, indeed!
(98 and 3 / 4 percent guaranteed.)

KID, YOU’LL MOVE MOUNTAINS!

So…
be your name Buxbaum or Bixby or Bray
or Mordecai Ali Van Allen O’Shea,
you’re off to Great Places!
Today is your day!
Your mountain is waiting.
So…get on your way!

—Dr. Seuss

Hypnose voor mijzelf.
Nu je hier zo zit.. en naar de afbeelding van een foto van de Lantang Himal kijkt….. en op de achtergrond zacht de muziek hoort…voel je hoe je voeten contact maken met de aarde… En terwijl je luistert naar mijn stem…voel je hoe je je voeten en onderbenen kunt ontspannen…laat maar los…goed zo…die je zal begeleiden op een wandeling naar een bergtop in de Himalaya…

of de alpen… of …het maakt eigenlijk niet uit…en terwijl je je zo ontspant bemerk je dat je de foto wat waziger ziet … je ogen gaan knipperen en worden steeds zwaarder…het wordt steeds moeilijker om ze open te houden…ontspan maar…je doet het goed…ondertussen gaat je aandacht naar je billen die contact maken met de stoel…en je rug die zacht tegen de leuning duwt…en je ogen worden alsmaar zwaarder..hoor de muziek en mijn stem…je verlangt ernaar je ogen te sluiten en te ontspannen…sluit je ogen maar..nu je ogen gesloten zijn kun je alleen maar meer en meer ontspannen… en bemerk dat je ademhaling steeds rustiger en rustiger wordt… in… uit…in…uit… en jij bent… terwijl je op een smal bergpad.. bezaaid met soms grote, soms kleine stenen… loopt, aangekomen aan de voet van een prachtige… in de omgeving markante bergtop…Misschien kun je delen van het pad omhoog al zien…misschien zie je yaks of koeien…of…een eindje verderop loopt een klein beekje langs het pad…het zijdal in…misschien dat je je even wil verfrissen in de heldere beek…en terwijl je het water hoort stromen…buig je je voorover.. en voordat je met je handen wat koel water kunt pakken… zie je jezelf in de weerspiegeling van het water… en je fluistert zacht ‘˜ik hou van je’.. Na de verfrissing wandel je rustig het paadje omhoog…ondertussen hoor je de beek steeds verder weg…in de verte zie je een kleine berghut ..er komt lichte rook uit de schoorsteen..wellicht ruik je de geur van verbrand hout …en nog steeds hoor je muziek en bemerk je… dat je ademhaling rustiger en rustiger wordt…dat maakt dat je steeds dieper en dieper kunt ontspannen…toe maar…het gaat goed…Je wandelt voorbij de hut…in de richting van de top…bij de hut zijn gebedsvlaggen aangebracht…de gebedsvlaggen klapperen in de wind… en terwijl je langs een muur van gebedsstenen omhoog wandelt…hoor je misschien in de verte kinderstemmen..langzaam wordt het pad steiler en steiler en slingert zich nu omhoog…je voelt je ademhaling…in…uit…misschien voel je ergens in je lichaam je hartslag…in je hoofd…borst…je handen…alles is oké…en je loopt rustig in het ritme van je ademhaling… ..stap…stap… alles is in balans… stap…stap..ontspannen omhoog en dat maakt dat je je nog meer kunt ontspannen…dieper en dieper..je komt aan op de bergkam…je kijkt achterom het dal in…misschien zie je de beek lopen…en de kleine berghut met gebedsvlaggen…wellicht zie je in het dal voor je 3 bergmeertjes..een heilige plek voor de lokale bevolking…en nu je even stilstaat voel je de koude wind door je jas waaien..je licht bezwete lichaam rilt even…in de verte hoor je de gebedsvlaggen op de top al klapperen…een zwarte kraai zweeft op de wind mee omhoog..misschien hoor je hem wel… je hartslag wordt al weer rustiger en je ademhaling wordt dieper en dieper…hierdoor kun je je nog meer ontspannen en je besluit rustig verder te lopen in de richting van de top…op de top liggen een aantal grote …en kleinere rotsblokken… rechts van je ligt er ligt sneeuw, links van je zie je het groen onder de sneeuw vandaan komen….er staan een groot aantal bamboe palen of houten palen…het maakt eigenlijk niet uit… waaraan witte 3 hoekige gebedsvlaggen zijn vastgemaakt…tussen de rotsblokken en de palen zijn meerdere slingers met vierkante gebedsvlaggen vastgeknoopt…rood…geel…blauw…wit… en nog meer kleuren..allen met opgeschreven tekst…om mani… je kunt het bijna niet lezen…padme hum…je gaat zitten op 1 van de rotsblokken…je ruikt de geur van natte mos…in de verte zie je de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya…links de Anapurna…in het midden de Ganesh Himal…aan de rechter kant de Lantang Lirung…helemaal rechts het dak van de wereld..de Everest…dicht bij…voor je ligt sneeuw… en terwijl je over deze sneeuw het dal voor je in kijkt zie je tussen het groen door… delen van de route die je eerder deze week gelopen hebt..de dorpjes… met mensen…spelende kinderen… lieve mensen waar je geslapen hebt, de hut waar je heerlijk gegeten hebt…en terwijl je geniet van dit uitzicht voel je de comfortabele warmte van de zon op de linkerzijde van je lichaam… die zorgt dat je je dieper en dieper kunt ontspannen…je voelt je rechterzijde…die is wat kouder door de wind en de schaduw… Je hoort mijn stem..Je ogen zijn gesloten…je voelt je ademhaling…diep en rustig…in..uit…dieper en dieper ontspannen…in gedachten zie je nog steeds het schouwspel van bergtoppen… Je hoort het klapperen van de gebedsvlaggen zachter en zachter…dan is er niets meer…stilte..Ontspan…Misschien wil je dit bijzondere gevoel wel ankeren…zodat je er altijd en overal over kunt beschikken…wanneer jij dat nodig hebt… toe maar… Nu je dit gevoel geankerd hebt… weet dan… dat je het altijd bij je draagt en er over kunt beschikken…wanneer jij dat nodig hebt…Na een tijdje.. je weet niet meer hoelang…hoor je de gebedsvlaggen harder in de wind klapperen…je voelt koude natte ogen…je wilt je ogen nog niet openen… koude natte wangen…1 druppel aan je kin wiegt mee in de wind…de zon is verdwenen…een koude rilling over je lijf…de geur van mos…een diepe rustige ademhaling..in… en uit… misschien vraag je je af wat deze stilte voor je betekent…misschien weet je wat het betekent …om alleen maar te zijn…misschien ervaar je nu al… het ‘˜hier en nu’…langzaam sta je op…je kijkt nog eens om je heen.. Voor je liggen de toppen…naar beneden het dal…achter je het dal met de drie meren…de berghut waarlangs je dadelijk terug zult wandelen naar het veilige warme, onderkomen voor vannacht…Terwijl je naar beneden wandelt realiseer je je dat je een geweldige tocht hebt gemaakt…je passeert de berghut..misschien ruik je de wierook die een oude vrouw heeft aangestoken bij een afbeelding … ze lacht terwijl je passeert…wellicht weet zij welke ervaring jij net hebt gehad..en terwijl je verder in je eigen tempo naar beneden loopt hoor je zacht de muziek…je weet dat je zo met 1..nu nog niet terugkomt… door het openen van je ogen…voel je ademhaling..nog 5.. energiek, alles wat jij nodig hebt…de beek…nog 4…je kijkt nog eens achterom naar de markante top…nog 3…je zwaait naar de oude vrouw…fit, uitgerust…nog 2…voel nu hoe je hier zit… voel je ademhaling, hoor mijn stem…1 open dan nu je ogen..

Rudy, november 2005

Nieuwsgierigheid
intentie: uitdagen tot informatie verzamelen
Zelf: Ik wil dat graag weten !!!!

Ander: Probeer niet te achterhalen wat NLP voor je kan betekenen !!

Flexibiliteit
intentie: doelbewust meebewegen

Zelf: Er zijn meerdere wegen naar Rome

Ander: Routeplanner: Doel is hetzelfde, de postcode of straat die je in hebt
gegeven. de gebruiker bepaalt: kortste weg, snelste weg, autobaan,
binnen door etc.

Openheid
intentie: zeggen wat je denkt

Zelf: Zeggen wat je denkt en voelt, vervolgens doen wat je zegt

Ander: Non verbaal: handen open handpalmen omhoog, armen open, klein
knikje met het  hoofd. Transparant !!!!!!!!

Verantwoordelijkheid
intentie: staan voor ‘˜waartoe jij bent’

Zelf: Waar sta ik voor!!

Ander: Je keuze kan leiden tot allerlei gevolgen. Als je kiest, zijn de gevolgen
van je keuze dan ook oké?  Maak dan je keuze.

Zelfbewustheid
ntentie: weten wat jij denkt,voelt,doet

Zelf: Observeer jezelf!!! Wat zegt dit over mij ?Hoe heb ik dit gedaan? Wat
kan ik er uit leren.

Ander: Wat zie jij wanneer je in de spiegel kijkt, hoor jij wanneer je naar jezelf
luistert en wat maakt dat jij bepaalde gevoelens toelaat ?

Pragmatisme
intentie: gebruiken wat werkt

Zelf: Kis: keep it simpel

Ander: Waarom zouden we het moeilijker maken dan het is? Wat denk jij dat
in de huidige situatie het beste werkt ?

Creativiteit
intentie: meerdere opties creëren

Zelf: Niet voor 1 gat gevangen zitten

Ander: Alle dingen worden altijd minimaal 2x gecreëerd: 1x in je gedachten, 1
x in de realiteit. Welke optie heb je nu in gedachten. Laat alle belemmeringen buiten beschouwing. Creëer slechts.

Vasthoudendheid
intentie: doelbewust blijven handelen

Zelf: Grenzen zijn er om overschreden te worden.

Ander: Doorgaan waar anderen afhaken levert je in ieder geval meer
meedoen op maar meestal nog wel wat meer !!!!

Rudy november 2005

Case tbv NLP MP

NLP werkmodel

Huidige situatie
S: In de werksituatie maar ook wel in familiekring het niet durven uiten van gedachten en/of mijn mening. Ik doe dat omdat ik daarbij angstvol ben voor de reactie van betreffende persoon.  Nadien leidt dit tot negatieve gedachten over mezelf (Ben ik wel goed genoeg ). Dit manifesteert zich dan in een energieloos gevoel en in de vorm van hoofdpijn. Ik heb dan een rotgevoel over mijzelf vanwege het feit dat ik mijn gedachten en/of mijn mening niet heb geuit.

P:  Uitvragen S
Gewenste situatie
Ik wil met name in de context van de werksituatie mijn gedachten en/of mijn mening kunnen uiten. Dit doe ik vanuit mijn eigen kracht ongeacht wat de omgeving daar van vindt.
S: De cliënt is geassocieerd. De VAK wordt volledig uitgevoerd: Wat zie, hoor,  voel je nu je dit doel al hebt bereikt. De ecologie is gecheckt en is oké voor de cliënt en niet altijd oké bij de mensen in de omgeving maar de cliënt ervaart het vermogen om dat van de ander te laten.
Het beeld is scherp, gekleurd, panoramisch, er is beweging, de cliënt staat in het beeld. De cliënt hoort zichzelf rustig zacht rond spreken.  De gelaatsuitdrukking is ontspannen: ogen, mond, ademhaling is rustig in de buik, houding is recht op, kin iets omhoog, warm gevoel in de hartstreek. Hartslag wordt niet waargenomen.
P: Sliding anchor geplaatst om dit gevoel te versterken. Enige dingen in VAK laten versterken door kleur te versterken, check of associatie aanwezig was door te vragen of S de eigen handen en voeten kon zien of naar zichzelf keek.
Belemmeringen
S: De reactie van anderen roept bij mij twijfel op. Onzekerheid ( niet over vaktechnische kwalificatie) maar wel ‘Wat zullen ze wel van mij vinden, ik wil aardig gevonden worden, ben ik wel goed genoeg, eigenwaarde.’
P: Uitvragen, up chunck waar het nou echt omdraait. “War doet dat met jou”´ Eigenwaarde de hoogst gevonden waarde.
Hulpbronnen
S: Durf/moed, meer geloof in mezelf hebben, zekerheid, volhardend zijn.
P: uitvragen hulpbronnen

Interventie 1
Circel of excellence ( + chaining anchors)
In de cirkel inbrengen: Durf/moed, zekerheid, volhardend zijn
Nadat alles in de cirkel is ingebracht en goed geankerd een future pace maken naar de werksituatie. Daarna uitproberen in de werksituatie met activering van het anker door de cliënt.

Succesvol J/N
Bij J gereed.
Bij N:
Time – line:  verkennen van de time-line. Uitvoeren van de time-line op belemmerende emotie: onzekerheid. Future pace.  Eventueel “Wat heb je nog meer nodig” Ankeren.
Uitproberen in de werksituatie

Succesvol J/N
Bij J gereed.
Bij N:
Wegnemen van een belemmerende overtuiging “Ik ben niet goed genoeg”
Uitproberen in de werksituatie.

En daarna zijn er nog meerdere mogelijkheden.
Rudy, november 2005

Één rups leek zich met al haar schitterde kleuren al half te bevinden in Vlinderland.
Ze was erg lief en leidde mij goed door allerlei vreemde plattegronden.
Soms als ik op een afstandje in haar ogen keek, voelde ik veel pijn, verdriet en onmacht. ‘˜’Ze wilde vast al een vlinder zijn”.

‘˜’Ze voelde zich waarschijnlijk beklemd en hierdoor kan dikwijls veel inwendig verzet ontstaan”. Ook zag ik dat ze boordevol energie zat en erg veelzijdig was.

Ze was net een toverbal waarin de mooiste kleuren te voorschijn zouden komen als je er heel voorzichtig op sabbelde. Deze wonderlijke toverbal had geen behoefte aan tanden want dat kende ze al en daardoor functioneerde ze in Toverland precies zoals ze ooit eens had geleerd.

Op een dag nam ze een moedig besluit om voor de hele rupsengemeenschap een opmerkelijke kwetsbaarheid te tonen. Ze kreeg het aardig benauwd toen ze in die vieze cocon terecht kwam en met heel haar vermogen probeerde ze het gaatje steeds groter te maken. Alle rupsen keken vol medeleven naar dit intieme schouwspel. Het was inmiddels erg stil geworden en dan….OPEENS….. was er een   flits
en vloog er een schitterende, krachtige, kleurrijke vlinder de ruimte in.

Ze voelde zich vrij, los van alle zwaartekracht met overal om haar heen heerlijke frisse lucht.

Daarna werd ik wakker en zag ik deze vlinder op de vensterbank zitten van mijn slaapkamerraam. Ze knipoogde en zei: ‘Wist je dat wij vlinders ook planeten kunnen worden….’??

Het ga je goed,

Christie, voorjaar 2006

Trance is een heel normale natuurlijke staat. Je zult je ontspannen voelen. Jij hebt het altijd voor het zeggen.

Ok, ga maar zitten hoe jij je comfortabel voelt …en als je zover bent..wil ik je vragen.lang en diep in te ademen en houd dit enkele seconden vast…en als je jezelf toestaat diep in te ademen.. concentreer je dan op je oogleden..voel dat ze …nu je zo ontspannen zit..zwaarder worden..je zou ze misschien het liefst dicht willen doen. of niet. Heel goed.

Tijd is niet belangrijk meer…alleen jij bent belangrijk..je hoort alleen wat voor jou belangrijk is..mijn stem… het ritme van jouw ademhaling…in..uit…het maakt je nog rustiger .en rustiger…heel goed..terwijl je je dieper en dieper ontspant kun je je wellicht voorstellen dat je lekker languit in het gras ligt..het voelt heel zacht aan…ieder grassprietje ondersteunt je ..wonderbaarlijk..en op de achtergrond kun je misschien vogeltjes horen fluiten.. je bent helemaal één met de aarde…en je voelt dat ze bereid is alle zorgen van je over te nemen…laat ze maar wegstromen ..en bedank de aarde… voor dit cadeautje..je zou graag mee willen zweven met de wind…zo licht …zo losjes…laat je maar meenemen….je kunt zijn waar je maar wilt…je kunt zijn wie je maar wilt..bemerk hoe je haren wapperen in de wind….hoe je kleren wapperen langs je lichaam..en je vliegt hoger en hoger ..heel goed…je vindt het heerlijk om zo vrij te zijn….zonder inspanning..zo licht als een veertje…sprankelend…je merkt hoe de luchtstromen soms warm zijn ..en soms koud…niets om je druk over te maken…het maakt niet uit..vlieg maar hoger…iedere spanning in je is volledig verdwenen (of .wordt ontspanning)….laat je maar gaan…vertrouw op je onderbewuste geest..en wanneer jij dat wilt..op een manier die jij prettig vind…..morgen … of volgende week .of de week voor volgende week…nu …bewonder je je eigen kracht ….je hebt alles in je wat je nodig hebt…je bent nu heeeeeel hoog….tussen de zachtheid van de wolken ….in je eigen tempo ..alles wat wezenlijk van belang is…gaat gewoon door..de wereld om je heen…weerspiegelt zich in jezelf…ervaringen zijn de bouwstenen van onze houding in de wereld…nieuwe ervaringen ..kunnen je verrijken toch?…en nieuwe deuren voor je openen..je hebt de tijd….kijk maar eens rond..en zie hoe rustig het hier is….je voelt dat het goed is..je doet het goed…bemerk wat je ervaart …hoe fijn het is om op jezelf te vertrouwen….nieuwe dingen te ontdekken…diep…diep van binnen…en ga nog maar verder naar binnen…naar het plekje in jou …daar waar je je veilig voelt..geniet er maar van…zo mooi..jouw ontspanning..niets is belangrijk…alleen jij….voel de liefde voor jezelf…goed zo…
Ik tel zometeen, nu nog niet… van 5 naar 1 …en dan ben je weer klaar wakker … 5..en vol energie..4..beweeg je vingers maar een beejte..3….2….je kunt weer gewoon alles doen…1..je bent nu wakker…doe je ogen open.

MD

1.    Flexibiliteit

Wat levert het je op als je je vaste rituelen los zou durven laten?

Welke mogelijkheden heb je om hier op in te spelen?

2.    Openheid

Je vertelt dat je in bepaalde situaties een muur optrekt.

Wat moet er gebeuren om die muur om je heen af te brokkelen?

Hoe zou het zijn als je je niet zou afvragen wat de ander van je denkt?

3.    Pragmatisme

Hoe zou het zijn als je er zonder emoties naar zou kunnen kijken?

Wat is het ergste wat je zou kunnen gebeuren?

Wat gebeurt er als je de situatie zou accepteren?

4.    Bewustzijn

Wat moet je weten om hier een keuze in te kunnen maken?

Sta eens even stil bij de vraag wat echt belangrijk voor jou is.

5.    Creativiteit

Welke mogelijkheden zie je zelf om je doelstelling te verwezenlijken?

Hoe zou jij dit oplossen als je geen geld had?

6.    Vastbeslotenheid

Hoe graag wil je je doelstelling bereiken?

Wat zou het voor jou betekenen om vast te blijven houden aan je eigen plan.

7.    Verantwoordelijkheid

Welk gevoel zou de overhand hebben als jij de leiding had over dit project?

Wat is er voor nodig om je aan je afspraken te houden?

8.    Nieuwsgierigheid

Zal ik je vertellen hoe oud ik echt ben?

Weet je wat nou zo bijzonder is?

S. kwam met het verhaal dat ze graag wilde afvallen. Dat ze niet meer
van die onbeheerste vreetbuien wil hebben.
Ik heb haar eerst haar verhaal laten vertellen en heb vervolgens met
haar gesproken over het geheim van doelen en de kracht van ons
onderbewustzijn.

Aan de hand van het metamodel is zij er achtergekomen dat haar overgewicht een gevolg is. Een gevolg van een bepaald patroon.
Ik heb haar vervolgens dat patroon laten vertellen. Hieruit kwam naar voren dat ze het liefst op de bank eet met rolluiken naar beneden, niemand in de kamer zodat niemand iets van haar gedrag kan zeggen, deken over zich heen en de tv aan.  Ze doet dit met name als ze niet tevreden is. Het meest storende vind ze dat ze geen maat kan houden. Die zak chips of het pak koekjes moet gewoon op.

Hierop heb ik haar gevraagd hier een beeld van te maken en vervolgens hebben we het beeld aangepast.
Ze wordt vrolijk van muziek, dat verandert haar stemming. Dus als ze de tv niet aanzet en naar muziek luistert heeft ze niet zo’n behoefte om te eten.
Ook heeft ze niet zo’n behoefte om te eten als de rolluiken niet naar beneden zijn en ze niet wegkruipt in haar deken.

Door hier weer verder op door te vragen kwam zij er achter dat haar hogere intentie eigenlijk veiligheid is.
Als ze zich zo wegstopt in de kamer op de bank in de deken met voldoende lekkernijen voor het grijpen dan voelt ze zich veilig.

Aan de hand van de Time Line zijn we teruggegaan naar een moment waar ze zich voor het eerst niet veilig voelde.
Dit heeft heel goed gewerkt. Ze kon de gebeurtenis nog wel heel goed voor de geest halen, maar de emotie was verdwenen.

In de laatste sessie hebben we gewerkt met verschillende delen.
Het deel in haar dat het goedkeurt dat ze veel eet noemt ze ‘˜zwartje’ en het deel dat wilt dat ze gezond eet noemt ze ‘˜witje’
Het is haar duidelijk geworden dat ‘˜zwartje’ en ‘˜witje’ dezelfde intentie hebben.

Vervolgens heb ik haar gevraagd naar een moment te gaan waar ze zich heel veilig voelde. Dit gevoel hebben we geankerd.
Sessie afgesloten met hypnose.

Ze heeft vervolgens een contract met zichzelf gemaakt met hierin haar doel, hoe ze het gaat bereiken, wanneer ze het doel zal bereiken, wie ze hierbij nodig heeft etc.