Ze wilde zich als een veertje laten meevoeren met de wind. Als een mooi zacht en blakend wit veertje warrelde ze alle kanten op. Zo gaat dat met veertjes. Dit veertje kwam uiteindelijk op een beschutte plek, waar ze kon rusten, maar ook niet meer meegevoerd werd door de wind.

De wind liet haar daar met rust in al zijn wijsheid, speelde af en toe even met haar in de hoedanigheid van een klein en zacht zuchtje. Dan leefde ze even op, maar dwarrelde weer neer op haar eigen plekje.

Zij, als het veertje, was blij met de rust. De wind kon warm en plezierig zijn, maar haar ook meedogenloos meesleuren alle kanten op, of zij nu wilde of niet.

Ze kreeg de tijd om het toegetakelde zachte dons wat er nog ten dele zat, en de andere haartjes, te laten herstellen. Ook de pin, die alles bij elkaar hield en krachtig was, kon zich weer opladen.

Maar na verloop van tijd had ze er wel genoeg van. Ze lag er maar, wachtend op dat kleine briesje, dat haar hopelijk weer zou meenemen. Maar de wind liet haar aan haar lot over. Hij wachtte op haar beweging, op haar eigen inzet, pas dan kon hij haar weer bereiken en alleen dan kon hij ten dienste zijn van haar, wat het enige was wat hij wilde.

Ze werd boos op de wind die haar niet meer meenam, gefrustreerd dat haar sprankelend wit en haar zachtheid anderen niet kon bereiken en beroeren. Of dat haar pin, sterk en krachtig, niets meer kon aanwijzen, prikken of prikkelen.

Ik moet erop uit, dacht het veertje, maar zonder wind kunnen veertjes niets.

Ze werd boos op zichzelf, omdat ze niet bij machte leek zichzelf te verplaatsen, of de aandacht te trekken. Ze werd bang, hoe kan ik nu verder, verdoe ik mijn tijd? Of is dit misschien de bedoeling? Ze voelde drang en onrust. Ze wilde iets van haar bestaan als veertje maken, maar wat? En hoe kon zij dat, nu er niets meer was om haar mee te voeren? Ze werd boos op anderen die haar niet zagen en haar lieten liggen.

Totdat… zij zich realiseerde….. dat zij geen veertje was.

Maar een mens van vlees en bloed, die er voor gekozen had tijdelijk zich te laten meevoeren met het leven. Ingaan op wat er op haar afkwam. Als mogelijkheid om haar eigen koers te vinden in de dingen die ze deed. Dat besluit was op de achtergrond geraakt.

Een nieuwe fase kondigde zich aan, of had ze daartoe zelf besloten? Levensvragen die niet zomaar te beantwoorden zijn. Vroeger, ja, toen meende ze hier duidelijk antwoord op te hebben. Nu wilde ze zich eigenlijk niet meer zo druk maken over of het haar eigen inzet is, of de roep van het Leven.

Alle antwoorden zijn mogelijk, wie kent de waarheid? Overgave….is dat niet meer wijsheid dan antwoorden willen hebben?

Veeleer wilde ze vertrouwen. Vertrouwen dat zoals het leven haar van alles had aangeboden om op in te gaan, zelfs een rust periode, ze nu erop kon vertrouwen dat het leven haar zou ondersteunen in haar eigen keuzes, in het vinden van haar eigen doel. Juist door zelf besluiten te nemen en zich niet meer van haar pad te laten afbrengen.

Opnieuw gaat ze op weg.

Maar nu met het besluit en de wil te vertrouwen, in haar eigen kracht, in hetgeen zij te doen heeft in dit leven. Al weet ze nog niet precies wat, en ook al voelt ze de onrust.

En soms de angst in haar buik, de bekende twijfel aan haar eigen kunnen, en het knagende gevoel van tekort, tekort komen en tekort schieten, wat haar tot haar veertjes bestaan had gebracht.

Ze mocht dit afschudden, want hiermee leven is niet wat ze werkelijk wil. Afschudden als een hond die zijn vacht droogt na het zwemmen. Voor een hond is het immers niet prettig met al dat water in zijn vacht te blijven rond lopen. Waarom zou zij dan wel de ballast van vervlogen tijd met zich mee nemen?

Ze was geen veertje, geen natte hond, maar een vrouw die vanuit haar kracht, liefde en lichtheid wilde leven en werken.

Alleen al dit besluit te nemen en zich helemaal in te zetten om zich vertrouwen toe te eigenen geeft een groeiend gevoel van kracht en lichtheid.

Paula Hollander

Terwijl je hier comfortabel ligt en luistert naar mijn stem, kun je ontspannen.

Alle gedachten, zorgen en overpeinzingen verdwijnen waardoor je je hoofd leeg kunt maken.

Dit is gemakkelijk te leren.

Adem maar eens diep door en voel hoe je hele lijf zich ontspant.

Alle spanning verdwijnt uit je enkels, je onderbenen, je knieën, je bovenbenen, je armen, schouders en nek.

Voel maar eens hoe heerlijk dat is, toch?

En terwijl je zo ontspannen bent kun je je misschien voorstellen dat je een reis kunt maken.

Als je wilt kun je in gedachten naar een plek gaan, een plek die voor jou bijzonder is.

Een plek waar je helemaal, helemaal tot rust kunt komen.

Misschien kun je daar iets gewaar worden.

Misschien kun je iets zien of misschien wel iets horen of iets ruiken. Misschien kun je daar iets ervaren. Alles is goed!

Laat het maar op je afkomen, het mag er allemaal zijn.

Terwijl je nog meer ontspannen bent zul je beseffen dat je alles,alles kunt creëren wat je maar wilt.

Ik zou willen dat je leert gelukkig te zijn en dat de kosmos ook in jou vertegenwoordigd is.

Alles is in balans en er is harmonie en liefde.

Voel maar hoe heerlijk dat is.

Zorg dat je je liefde geeft aan alle levende wezens en twijfel er niet aan dat je hen geluk toewenst.

Je zult je misschien afvragen hoe je dat moet doen, maar besef dat je onderbewuste alles in zich heeft om te leren.

Dat is de aard van de mens.

En wat je gisteren niet wist, weet je nu en als je dat nu weet, weet je hoe het is om gewoon te weten net als een boom die weet dat hij in de herfst zijn bladeren verliest. Dat weet je toch?

En als je weet hoe je moet leren en groeien dan hoef je je dat niet meer af te vragen.

En als je langzaam terug komt van je reis heb je begrepen dat er geen vijanden bestaan.

Want er bestaat alleen maar liefde. Liefde is vertegenwoordigd in alle levende wezens en voel maar eens hoe krachtig deze is.

Adem de liefde maar eens door je hele lijf, in en uit, in en uit.

En alles wat je vandaag en de komende periode gaat doen doe je uit liefde.

Liefde voor jezelf, liefde voor je medemens.

Bij drie mag je je voeten bewegen

Bij twee adem je eens heel goed door

Bij een kom je weer terug in het hier en nu

Bij mij in de buurt zit een café. Nou is dat niet zo bijzonder, want in elk dorp zit er in de buurt wel een café, maar dit café heeft iets speciaals. Een theepot. Niet zomaar een theepot maar 1 waar mensen uit elk omringend dorp bij mij in de omgeving naar dit café voor toekomen. Om lekker van haar gezelschap te genieten en van haar inhoud te drinken. Bij elk gesprek worden de bekers van de gasten precies goed gevuld met inhoud en natuurlijk gaat er wel eens iets over de rand, maar wanneer en waar gebeurt dat niet. Echt, de gasten zijn blij en het café geniet ook van de roem die het verwerft door het schenken met de inhoud van de theepot. De theepot zelf is een prachtige pot,. Zo’n ouderwets model die je eigenlijk veel te weinig ziet en opvalt door schoonheid. Zuiver porselein beschilderd met prachtige bloemen.

Zie je .

Pats, daar valt pot, in wel duizend stukjes verspreid over de eikenhouten vloer van het etablissement. En daar was de volgende dag de kist. Een mooie ebbenhouten kist ingelegd met rood fluweel en alle smaken thee die je maar kon bedenken.

Zelfs ook die smaken die je niet zou kunnen bedenken, ook die waren aanwezig. Nu konden de gasten zelf hun eigen smaak vinden met behulp van de kist. De inhoud was er nog steeds, alleen de gasten bepaalden nu de smaak en de sterkte van de inhoud en voor zover ik weet is het aantal gasten sinds die tijd meer dan verdubbeld.

Edwin Selij: TrainingsInstituut voor Effectieve Doelgerichte Strategieen

C. is chef bij een groot blad. C. wil graag doorgroeien naar de functie van hoofdredacteur. Op dit moment vindt C. haar leidingevende capiciteiten nog onvoldoende. Ze vindt het vooral moeilijk om mensen aan te spreken en als ze dit doet heeft ze het gevoel vaak niet serieus genomen te worden. Ze voelt zich onzeker.
C. geeft in een gesprek aan dat het ‘kleine meisje’? nog steeds in de weg zit.
Het ‘kleine meisje’?is onzeker en twijfelachtig en is bang iets van zichzelf te laten zien.
Ik besluit met C. de tijdslijn te doen.

Allereerst wil ik de ecologie checqen en vraag aan C. welke consequentie het heeft als zij zich zekerder en krachtiger voelt. Ik vraag door wat dit betekent voor haar werksituaties, relatie, vrienden, familie.
C. geeft aan dat iedereen dat zal waarderen en dat zij in haar relaties nog meer een gelijkwaardiger partner zal zijn.
Daarna wil ik graag van C. weten welke positieve intenties achter het ‘kleine meisje’? schuil gaan. Wat levert het C. op.
C. geeft aan dat zij in haar comfort zone kan blijven. Dat is vertrouwd en bekend terrein en het roept geen angst en spanning op.
Tegelijkertijd realiseert zij zich dat dit haar weinig oplevert.
Het gevoel van je veilig voelen, de comfort zone, wil ik als positieve intentie blijven handhaven in de nieuwe situatie.

C. ziet haar toekomst in een rechte lijn voor zich en het verleden in een rechte lijn achter zich.
Ik vraag C. waar de huidige situatie ligt en vraag haar op de lijn te gaan staan.
C. gaat ongeveer op het midden van de lijn staan.
In de huidige situatie vraag ik aan C. om de ogen te sluiten en in het gevoel te gaan van wat zij inmiddels heeft bereikt.
C. benoemd kracht, enthousiasme, gedrevenheid,
Ik vraag naar de submodaliteiten van kracht. C. heeft er vooral een beeld en een gevoel bij.
Het beeld is zwart-wit en staat ongeveer een meter voor haar. Zij ziet kracht in het beeld.
Ik vraag of ze het beeld dichter naar zich toe wil halen en er een kleur in wil zetten. Ik vraag haar nog dieper in het gevoel te gaan en deze vast te houden.
Dit doet zij en zij trilt met haar onderlip en krijgt een rood gezicht. Op dat moment zet ik een anker op haar rechter pols. Ik heb uitgelegd waar het anker voor dient.
Ik laat C. terugkomen in het hier en nu moment.
Ik vraag aan C. waar precies het kind staat. Deze staat ongeveer 50 cm achter haar.
Op mijn vraag wat zou je het kind mee willen geven vanuit je huidige situatie (met alles wat je nu weet en alle ervaringen die je hebt ‘meegenomen’?) geeft C. aan;
‘vertrouwen’?, ‘alles is goed’?.
Ik Laat C. het anker oproepen en vraag of het kind dichter bij mag komen.
C. laat het kind dichter bij komen en ik geef aan dat ze het kind vertrouwen en alles is goed, vanuit haar kracht, mee mag geven.
C. doet dit hardop.
C. wil ook het kind in gedachten omhelzen.
Ik laat C. terugkomen in de hier en nu situatie en zet haar buiten de lijn.
C. geeft aan een gevoel van ruimte te ervaren. Letterlijk zegt ze; ‘er is iets opgeruimd’?.
Ik vraag C. naar de toekomst te kijken en wat ze mee wil nemen, vanuit de nieuwe situatie naar de toekomst (future pace).
C. geeft aan kracht en zelfvertrouwen mee te willen nemen.
Ik laat C. opnieuw op de lijn stappen en vraag waar de toekomst ligt. Deze ligt vlak voor haar. Ik vraag aan C. om in de toekomst te stappen.
C. voelt zich goed i.d. toekomst. Het doel is bereikt en we hoeven het anker niet meer op te roepen. In de kracht ligt al het zelfvertrouwen.
Ik vraag nog of alles klopt (ecologie) en C. geeft aan dat alles goed is.
Ook is de comfort-zone en het veilige gevoel in de nieuwe overtuiging overeind gebleven.
C. gaat opgelucht de deur uit. Ze gaf aan al heel lang te worstelen met het kind in zichzelf maar dat ze zich nog nooit zo bevrijd heeft gevoeld dan nu het geval is.
Twee weken later staat C. voor de deur met een fles eau de toilette. C. is adjunct hoofd redacteur geworden voor het blad.

Bewustzijn

• Ik weet dat ik niet altijd tot het uiterste ga.
• Inzicht opzoeken, om mij te laten voelen hoe ik wel tot het uiterste kan gaan en welk voordeel dat voor mij heeft.
• Als ik beseffen mag, van het feit dat ik er zijn mag.

Creativiteit

• Toen de kinderen klein waren was er niet altijd geld voor de kermis. Maar in de auto met een vaartje over hobbels gaan vonden de kinderen heel leuk, dan leek het net de achtbaan. De kinderen genoten en riepen ah toe nog een keer. Ook proberen?
• In ‘s Graveland over die kleine bruggetjes rijden.
• Met de weinige tijd die ik nu heb moet ik zuinig omspringen. Maar daardoor word ik steeds handiger in mijn oplossingen hiervoor. B.v. vraag een ander om sommige klusjes, desnoods tijdelijk, over te nemen.

Flexibiliteit

• Ik wilde een baan met minder uren maar heb toch een baan genomen voor 40 uur omdat het werk op zich en de collega’s en de sfeer mij aanstaat.
• Als ik niet linksom kan, kan ik altijd nog rechtsom. Hoe dan ook, ik kom toch wel waar ik zijn wil.

Nieuwsgierigheid

• Gezonde interesse voor de mensen om mij heen tonen of belangstelling, toch lijkt niet iedereen dat zo te voelen. Het lijkt me soms dat de mensen het wel een bedreigend vinden zichzelf bloot te geven. Daardoor komt het voor mij over of ze heel erg met zichzelf bezig zijn of dat er iets ergs aan de hand is.
• Belangstelling, interesse, de wil om te weten, daardoor ontwikkel ik mezelf in positieve zin.
• Ik zou wel eens willen weten waarom ik nu pas bloei! (53 jr.)

Openheid

• Als je gesloten bent is het voor jezelf en anderen moeilijker om met jou om te gaan. Het is beter om niet ‘alles weg te stoppen’? dan kan ik makkelijker begrijpen wat hij of zij beweegt zodat de weg vrij komt om elkaar beter te kunnen helpen.
• Ik vertel mijn partner de waarheid wat ik van hem vindt, als ik dat niet doe weet ik dat de weg voor mij heel eenzaam wordt. Ik heb gemerkt dat het niet tegen me werkt maar juist voor mij.
• Als ik een smoes zou vertellen i.p.v. de waarheid draai ik om het probleem heen en dat hoeft dus niet.

Pragmatisme

• Nodig een heleboel leuke mensen uit. Laat ze op z’n Amerikaans iets lekkers meenemen. Zet BBQ klaar, neem wegwerp servies (milieuvriendelijk) En met een stel leuke NLPers wordt het een verschrikkelijk fijne dag.
• Als je om de beurt afwast hoef je niet iedere avond af te wassen. Neem je een vaatwasmachine hoef je nooit meer af te wassen.
• Gemak dient de mens!

Vastbeslotenheid

• Ik ben overtuigd van mijn goede wil om deze cursus NLP goed af te ronden, en daarna ook daadwerkelijk ermee te gaan werken. En ik wil ook verder leren. Engels omdat die vraag o.a. ook bij NLP gemakkelijk is en ook op mijn werk.
• Wat ik in mijn hoofd heb, heb ik niet in mijn tenen!
• Als ik mij iets voorgenomen heb, breng je mij er niet gemakkelijk vanaf.

Verantwoordelijkheid

• Ik voel mij tot nu toe nog steeds voor van alles verplicht. Het is moeilijk om vooral met betrekking tot de kinderen de dingen los te laten. Maar als ik daar bewust over nadenk kan ik zeggen dat zij hun eigen verantwoordelijkheid hebben. Blijven oefenen dus.
• Zonder plichten zou het volgens mij een zooitje worden op deze planeet. Gelukkig heeft iedereen toch wel en zekere mate de behoefte om de dingen te doen zoals ze horen te worden gedaan.

Er was eens een jongen met de naam Sprint. Dat wil zeggen, sommige mensen noemden hem Sprint en sommigen Tony.

De mensen die de jongen Sprint noemden, kenden hem als een aktieve, sportieve vent. Altijd was hij aktief bezig, veelal met hardlopen.

Sprint had een vrouw en 3 dochters. Zijn vrouw had hem onvoorwaardelijk lief, hetgeen Sprint erg ontroerde. Zijn 3 dochters baarden hem soms zorgen. Vooral de oudste, die flink aan het puberen was. Maar dan zei hij tegen zichzelf dat het wel goed zou komen als hij er vooral niet teveel tegenin zou gaan.

Sprint had eigenlijk wel plezier in zijn leven….. was het niet dat hij niet zo goed op kon schieten met Tony…..

De mensen die Sprint, Tony noemden, kenden hem als een heel andere persoon. Tony was heel relaxed, lui bijna. Er was heel wat voor nodig om Tony in beweging te krijgen. Meestal was Tony ook helemaal niet te vinden. Hij trok zich graag terug, in alle stilte. Hij zat vaak onderuitgezakt, voor zich uit te staren terwijl hij luisterde naar zijn favoriete muziek. Het leek alsof er niets aan de hand was, een echte levensgenieter. `Leek’, …… want Tony (of was het Sprint?) was soms down. Eigenlijk had hij elke dag wel een moment waarop hij down was.

Sprint en Tony konden elkaar niet velen.

Op een dag gebeurde er iets moois. Sprint reed in zijn auto hard naar huis en maakte zich weer eens druk om andere weggebruikers. Er kwam zoveel negatieve energie uit Sprint, ffffffffffffffffffffffftssssssssssssssssssssssssssjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj, uit zijn tenen naar boven, zo uit zijn hoofd. Toen hij thuis kwam, was de energie nog zichtbaar om zijn hoofd.

Tony ging eens onderuit gezakt zitten, voorbereid op een `down’ moment, maar het kwam niet! De energie bleef stromen, door zijn hele lichaam. Hij begon te lachen, er kwam positieve energie vrij en,…………… deze botste met de negatieve energie. Het was zo heftig dat er oranje ballen uit zijn broekzakken vlogen. En Tony, of Sprint, of was het Tony? moest nog meer lachen, schaterde, bulderde van het lachen. Tony, of was het Sprint? pakte zijn vrouw om haar middel en ze draaiden rond in de kamer.

Vanaf dat moment waren Sprint en Tony goede vrienden. Ze waren voortaan onafscheidelijk. Een vriendschap was geboren.

Sandra Lagace, Sr HR Generalist

Cyndi Lauper / True colors:

You with the sad eyes
Don’t be discouraged
Oh I realize
It’s hard to take courage
In a world full of people
You can lose sight of it all
And the darkness inside you
Can make you feel so small

But I see your true colors
Shining through
I see your true colors
And that’s why I love you
So don’t be afraid to let them show
Your true colors
True colors are beautiful,
Like a rainbow

Show me a smile then,
Don’t be unhappy, can’t remember
When I last saw you laughing
If this world makes you crazy
And you’ve taken all you can bear
You call me up
Because you know I’ll be there

And I’ll see your true colors
Shining through
I see your true colors
And that’s why I love you
So don’t be afraid to let them show
Your true colors
True colors are beautiful,
Like a rainbow

Terwijl je daar zo ligt

En terwijl je diep ademhaalt..

En terwijl je luistert naar de geluiden om je heen

Weet je dat elk geluid je dieper..

en dieper in je trance brengt.

En wellicht heb je er wel een beeld bij..

Misschien is dat wel een beeld van een strand

met een uitgestrekte zee..

En misschien brengt dat beeld wel..

geluiden met zich mee..

Een ruisende branding..

Het geluid van meeuwen.

die boven die branding zwermen..

En voel je misschien de rustgevende warmte.

van de zon op je armen.

Of de verkoelende bries

als hij over je huid ademt..

En terwijl je daardoor dieper en dieper..

in je trance komt..

Geeft die ontspanning je de ruimte..

In die ontspanning kun je..

wellicht

Als een arend hoog in de lucht zweven.

En Of zoek je de opstijgende lucht.

Van de versgeploegde akkers.

Ruik je de planten en de bomen. Kan een Arend ruiken? Is wat in me opkomt. De feiten moeten kloppen. Anders en misschien ruik je

Die op de aarde in kleurige velden..

Hun rust afgeven aan de wind.

De wind die door takken en bladeren speelt.

En misschien kun je horen

En daar hoef je niet eens je best voor te doen

Dat de wind verhalen fluistert ..

Verhalen van lang geleden

Verhalen uit verre landen ..

En misschien voel je die wind ..

Die wind die je verkoelt.

Die wind die je ook kracht kan geven

De wind die je tilt tot ongekende hoogtes.

Waar je overzicht hebt.

Waar alles duidelijk is ..

Waar je in staat bent ..

Om naar beneden te kijken.

Maar ook over de horizon.

En ook naar achteren ..

De wind waarmee je je laat drijven

De wind die je leidt naar onbekende oorden ..

En dat zweven, dat drijven op de wind

Dat stijgen op thermiek.

Dat doe je zelf .. toch?

En kijk maar eens, luister maar, voel maar.

Hoe onmetelijk ruim je geest is ..

En kijk maar eens, luister maar, voel maar.

Hoe schier oneindig je mogelijkheden zijn ..

En besef dan ..

Dat geluk .. echt geluk

Zit in de dingen die we krijgen ..

De glimlach van een vriend.

Die je de warmte van de zon doet voelen.

Je favoriete eten ..

Waardoor je er met gesloten ogen van proeft.

De hand op je schouder ..

Waardoor je weet dat iemand om je geeft.

En het spelende kind.

Dat je moeiteloos ..moeiteloos

Meeneemt naar een

prille jeugdherinnering

Alsof zwaartekracht niet bestaat

Alsof tijd niet meer belangrijk is ..

Wellicht voel je de onschuld van het kind.

De onschuld die wellicht is als een veertje ..

Die veer die je zo maar kunt pakken

Als dat veertje op de wind naar je toe waait ..

Pak dat veertje zachtjes vast.

Bestudeer de mooie vorm ..

Zie de ontelbare haartjes die het heeft.

Vele, vele haartjes ..

En ze wegen niets, helemaal niets

En laat het maar weer vliegen op de wind.

Er komen nog zoveel veertjes voorbij ..

Net als dat veertje weegt onschuld niets

Vrede weegt niets.

Liefde, ware liefde weegt niets ..

En terwijl je daar zo ligt ..

Ga ik straks zo met een, maar nu nog niet.

Terugtellen van 3 naar 1..

En je zult je beseffen.

Dat leven geluk is

En dat je het geluk levend wilt houden ..
3 en voel maar dat je gewicht weer op de mat drukt ..

2 en beweeg je spieren maar.

Rek je maar uit

En

1 open je ogen

Een paar jaar geleden, was er een matroos aan het werk op een groot vrachtschip.

Hij werkte daar met wel 100 andere matrozen en andere mensen met verschillende rangen en standen. Het schip was helaas niet zo mooi en ruim. Ze moesten vaak met z’n zessen in een kooi op een smalle brits slapen. De verfbladders verraden het slechte onderhoud. En de sfeer was helemaal niet leuk want kapitein was een autoritaire man die allesbehalve vriendelijk of sociaal was. Helaas, was deze kapitein was niet bereid de matroos ook maar een beetje te respecteren. Want iedere keer als er een probleem was, deed hij het voorkomen alsof het de matroos zijn schuld was. Hij zou niet goed werken en luisteren. Sterker nog, er werd tegen de matroos gezegd dat hij niet zo moest zeuren.

Ga het dek maar schoonmaken en help de kok ook nog met aardappelen schillen. De matroos dacht, dit is helemaal niet wat ik van leuk werken verwacht en respect voor mij hebben, ho maar. Moet je mij nu zien. Ik kan veel meer dan alleen maar schoonmaken en zo. Die kapitein wil niet inzien dat ik betere capaciteiten heb. Als hij mij m’n gang laat gaan, komt het schip er weer picobello uit te zien en kan ik nog wel meer voor hem betekenen, maar op deze manier lukt dat niet. Hij keek triest voor zich uit en wist eigenlijk zich geen raad.

De maatjes van de matroos deden net alsof ze met hem meeleefden en zeiden, wat vervelend joh! Maar achter zijn rug om kletsten ze met iedere andere wind mee.

De matroos had in zijn leventje veel ervaring opgedaan en wist dat hij goed was in zijn werk. Hij had potjandorie bij zijn vorige kapiteins leuk en goed gewerkt!

Maar bij deze kapitein voelde hij zich helemaal niet serieus genomen.

De matroos had het gevoel tegen een heel hoge golf op te moeten roeien. Boos voelde hij zich. Niet een beetje.. maar heel erg boos en heel erg verdrietig. Terwijl hij anders altijd een leuke vent was.

Als de matroos aan wal was, ging hij met zijn vrienden stappen en dan had hij het reuze naar zijn zin. Was hij thuis bij zijn familie kon met iedereen goed opschieten en merkte dat zijn boosheid, dat nare gevoel en die negativiteit die hij aan boord voelde, als sneeuw voor de zon verdween. Hij had weer een goed gevoel. Was helemaal tevreden en zijn vriendelijke aard straalde van zijn gezicht.

Op een dag, toen hij weer met de dekzwabber bezig was, en hij aan het piekeren was hoe het toch weer zover kon komen dat hij alweer die rotklusjes moest doen, en er weer geen beroep op zijn kunnen werd gedaan, kwam er een dolfijn langszij. Met zijn lieve snuit kwam hij steeds boven water. De matroos hing over de railing naar beneden te kijken en genoot ervan. De dolfijn ook, leek het, want iedere keer als hij weer boven kwam, dacht de matroos een glimlach te zien.

Hé, jij daar, ga eens aan je werk luiwammes. Je staat alweer een uur te luieren, zei de kapitein. Het leek wel alsof hij hem in de gaten hield. Hij wilde uitleggen wat er te zien was maar kapitein bromde tegen hem, opschieten! Bah, wat een nare toestand was dat nu weer.

Achter zich hoorde hij de dolfijn geluidjes maken. Hij keek nog even over de rand en ja hoor. De dolfijn zwaaide naar hem of wees hij nou vooruit? Nog een keer kijken? Wat? Weer deed de dolfijn moeite om hem iets duidelijk te maken. Kom maar mee, dan wordt het fijn, mooi en leuk. Zo zag de matroos dat.

Nou geloofde hij wel in de kerstman, maar een dolfijn die glimlacht en nu naar hem zwaaide en de weg wees? Hij krabde zich maar eens onder zijn pet. De twijfel slaat toe of niet..

Ineens realiseerde zich iets. Dat is het! Bedacht hij. Ik moet verder. Ik moet hier weg.

Hij nam op dat moment een besluit en drukte de zwabber in de hand van de kapitein en zei, doe het zelf maar. Ik ga van boord bij de eerstvolgende gelegenheid en ga een gezellige kapitein zoeken die oog heeft voor mijn kwaliteiten en een die ook nog socialer is dan jij. Dan pas kan ik weer vrolijk en gelukkig zijn.

Hij draaide zich om naar de dolfijn en hé, heb ik dat nou gedroomd of niet!

Ach, dacht hij opgelucht het doet er eigenlijk niet meer toe. Ik heb de juiste beslissing genomen en is het nu echt tijd om een nieuwe weg in te slaan.

Case:

Cliënte is getrouwd met een man die een slechte relatie heeft met zijn vader.

De vader is op leeftijd en heeft verzorging nodig maar van de 5 kinderen zetten zich alleen de 2 dochters zich in de 3 zonen niet.

Cliënte heeft zelf een heel fijne relatie met haar ouders.

Een van de schoonzussen probeert via haar, haar man aan te sporen om ook in actie te komen voor de verzorging van zijn vader omdat deze schoonzus het niet meer aankan.

Cliënte voelt zich schuldig omdat haar man (en broer van ..), niets doet en voelt zich hierin voortdurend tekort schieten wat bij haar een groot schuldgevoel geeft t.o.v. haar schoonzus en schoonvader.

Rapport gemaakt met Cliënte.

Informatie gevraagd: Kun je me vertellen wat je schoonzus precies tegen je zegt, welke woorden gebruikt ze. Ze zegt: Wil je tegen Jan zeggen dat hij ook eens wat doet want ik kan het niet langer aan. Ik zeg dan braaf ja, dat zal ik zeker doen. Vervolgens doe ik dat ook maar mijn man J., geeft geen reactie.

Resultaat:

-Wat zou je willen doen en hoe wil je je voelen?

Ik zou wel tijd willen reserveren maar ik kan dit fysiek niet en ik wil me niet schuldig voelen.

-Wat wil je bereiken?

Een goede verzorging of een verzorgingstehuis voor de vader van mijn man, dit zou het beste zijn. Maar ik wil ook bereiken dat de vader/zoon relatie goed komt nu het nog kan.

-Waarom dan?

Omdat ik dat zelf ook heb gehad en ik weet dat dat fijn is.

-Wil J. dat dan ook?

Nee, maar ik ben zo bang dat als zijn vader dood is, J. spijt krijgt.

-Hoe kun je dat dan weten?

Dat kan ik niet weten.

-Zijn er hulpbronnen van buitenaf die je in kan schakelen?

Ja, we kunnen het Riagg inschakelen en een familieberaad houden.

Interventie: Perceptual Positions. Cliente = C., E. = schoonzus.

Wat zegt E. tegen C.? Ziet C. nog meer? Antw.

Wat zegt C. tegen E.? Voelt C. hier nog iets meer bij? Antw.

Wat zegt de observator?

Nieuwe informatie die nu bovenkomt: Ik voel me schuldig t.o.v. E. omdat ik mijn positieve intentie over het contact met zijn vader verwar en opleg aan mijn man, terwijl hij hier helemaal geen behoefte aan heeft. Zijn vader/zoon relatie is altijd slecht geweest en zijn vader heeft het er zelf naar gemaakt met zijn dominante gedrag. Dus hij moet dit zelf beslissen.

Ik moet hier afstand van nemen en een oplossing zoeken met hulp van buitenaf.

Future Pace:

Kun je met deze informatie verder?

Ja, ik ga vanavond dit met mijn man bespreken zodat hij weet wat mijn achterliggende gedachten zijn betreffende zijn relatie met zijn vader, hier heb ik met hem nog nooit over gesproken.

Daarna kunnen we kijken welke hulp we kunnen inschakelen, hulp die passend is bij de situatie.

(cliënte is opgelucht en blij, verbaasd dat ze hier zelf niet op is gekomen en bedankt me voor het inzicht wat ze gekregen heeft).

Terwijl je daar zo ligt en luistert naar mijn stem begin je langzaam… te ontspannen. Haal maar eens diep adem..in… en uit.in… en uit…

Volg de beweging van je adem maar.. en bij iedere ademhaling. kun je meer ..ontspannen

Voel maar eens hoe lekker je ligt.. steeds meer … ontspannen ..zoals een poes…helemaal ..kan ontspannen..als hij daar..zo heerlijk warm..in het zonnetje. ligt te slapen

Misschien voel je je zwaarder worden..steeds zwaarder.. je ogen worden zwaar…heerlijk zwaar . je hoofd … je nek .. je schouders..je rug… je armen.. zo zwaar.. merk je dat je ze niet meer kunt optillen?..je billen…je benen .je voeten…heerlijk ontspannen Goed zo.

En terwijl je daar zo ontspannen ligt. vraag je je misschien af… wat je kunt ervaren ..want dat kun je…dat weet je toch?

Je hebt ervaren dat je kunt leren..eerst letters..dan woorden… hele zinnen…dat kende je zomaar

Leren deed je op school ..maar leer je alleen maar op school?…. Leren kun je altijd.ook nu nog.en straks ..leren kun je gemakkelijk… misschien bewust, misschien onbewust…het maakt niet uit

Soms weet je niet dat je iets wist… en als je iets wist kun je het vergeten…kun je het loslaten. Laat het maar gaan ..ga maar verder..want wat je weet kun je onthouden en steeds weer terughalen..als jij dat wilt

En misschien kun je je herinneren. hoe je langs het strand loopt..de zee. het zand onder je voeten.stap .stap…dat voelt goed …dat weet je…dat ken je .. je kunt je goed voelen..voel maar hoe rustig en helder je hoofd is..stap…stap…bij elke stap voel je je nog beter…stap..stap..energieker…stap..stap…helemaal in balans..stap..stap. en terwijl je daar zo loopt…besef je dat je dit kunt..dat je dit kent…op elk moment…wanneer je maar wilt..loop maar verder…droom maar een beetje..over al die mooie dingen die je hebt meegemaakt…en nog zult meemaken…van wie je houd…die van jou houden..die er zijn…altijd ..wanneer dan ook..waar dan ook….

En als je straks ..nu nog niet..als ik zal tellen van drie naar een..zul je je prettig voelen…wat je ook gaat doen.heb je energie om te doen wat je wilt…de rust..het evenwicht..net als toen je op het strand liep.en als je wilt slapen…dan voel je de rust…de ontspanning..in je hele lichaam..ja..dat is goed

Drie..

Wiebel met je tenen

Twee…

Haal maar eens heel diep adem

Een..

Doe je ogen open