Een zoon van mij heeft heel vaak allerlei voornemens.
Van echt uitvoeren komt het bijna nooit.
En dus heeft hij ook nog steeds dezelfde baan bij dezelfde baas.
Laatst op een feestje klaagde hij over zijn werk en hij was van plan om eens iets anders te gaan doen.
Maar ik wist de afloop natuurlijk al….

Ik
heb hem gevraagd om eens langs te komen, ik zou het fijn vinden als hij
mij kon helpen met een oefening voor mijn NLP training.

Het was een gesprek waarbij ik eerst het gevoel had dat er niet veel tevoorschijn zou komen. Hij was wel tevreden zo.
Zijn vriendin studeert nog en als die klaar is dan gaat ze een baan zoeken die beter betaald dan hij ooit zal kunnen krijgen.

Zij houding veranderde duidelijk toen ik vroeg wat hij over 10 jaar zou doen.
Uiteindelijk
wist hij toch een aantal gebeurtenissen te noemen waar hij niet zo goed
mee om kon gaan. Hij heeft wel eens wat aansporing nodig en krijgt die
ook wel van zijn vriendin.

Ik heb met hem de ‘solution cicle’? oefening gedaan.
Eerst wist hij niet overal een ervaring bij op te roepen en een probleem te vinden.
Ik heb hem gevraagd te doen ‘als-of’?. Toen wist hij er ineens meerdere.
Van het probleem maakte hij een doel. Het doel om eens een ander baantje te gaan zoeken.

Nadat we de oefening hadden gedaan was hij zichtbaar opgelucht en hij had het als bijzonder inspirerend ervaren.

Uiteraard ben ik nog niet klaar met hem maar het begin is gemaakt….

December 2006

 Email This Post  Deze post afdrukken